Ahsen-ül Amel
Ahsen-ül Amel

İSİMLERİ SİYGA ÇEKİMİ: MÜENNES ve MÜZEKKER | Kur'an Dili ve Arapça Gramer

Bir kelimenin Müzekker mi yoksa Müennes mi olduğunu anlamak için, önce müennesliğin alametlerini tanımak gerekir. Çünkü Arapça'da asıl olan müzekkerliktir; müenneslik ise çoğunlukla bir işaretle anlaşılır.

kuran, arapça, klavye

1. Müennes İsimler

Müennes'liğin alametleri üçtür. Bunlar;

  • Ta-i Te’nis veya Ta-i Merbuta
  • Elif-i Memdude
  • Elif-i Maksure

Bu ekler sonuna getirilen müzekker bir isim müennes'e döner.

Yine, bazı kelimeler de doğuştan müzekker'dir ve sonradan müennes yapılamazlar.

Kitap (doğuştan müzekker) كِتَابٌ

1.1. Ta-i Te’nis veya Ta-i Merbuta

Kelimelerin sonlarında bulunan yuvarlak “ta” ( ة ىة ) harfleri, kelimenin müennes olduğunu gösterir. Birleştiği kelimenin sonundaki harfin birleşebilir veya birleşemez olması durumuna göre bitişik ya da ayrık yazılır.

Müzekker bir kelime ta-i te’nis alarak müennes’e dönerken son harekesindeki "ötre", "üstün"e dönüşür.

Erkek öğrenci اَلتِّلْمِيزُ
Kız öğrenci اَلتِّلْمِيزَةُ
Mü'mine (kadın) اَلْمُؤْمِنَةُ

Bazı kelimeler kendiliğinden ta-i te’nis ekine sahiptir. Bu nedenle böyle kelimeler doğuştan müennes'tir ve müzekker bir kelimeden türetilmemiştir. Bu kelimeler sonradan müzekker yapılamazlar.

Resim (doğuştan müennes) اَلصُّورَةُ
(Bir) Fayda (doğuştan müennes) فَائِدَةٌ

Sıfatlar da, başta müzekker'dir. Sonlarına tenvinli, ta-i te’nis ( ةٌ ) eki getirilerek müennes yapılabilirler.

Büyük (müzekker) كَبِيرٌ
Büyük (müennes) كَبِيرَةٌ

Sıfat ve isim arasında müzekkerlik ve müenneslik uyumu olmalıdır.

كِتَابٌ كَبِيرٌ
Büyük bir kitap (müzekker)
صُّورَةٌ كَبِيرَةٌ
Büyük bir resim (müennes)

1.2. Elif-i Memdude

Kelimelerin sonlarında bulunan ( اء ) harfleri de, kelimenin müennes olduğunu gösterir. Bu ek "uzun elif" olarak da adlandırılır.

Bu ek her daim, başında "elif" bulunan müzekker bir kelimeye eklenir. Çoğunlukla renkler ile alakalı sıfatlarda ve bazen (sakatlıklar gibi) sağlık durumlarında kullanılır.

Müzekker bir kelime elif-i memdude alarak müennes’e dönerken baştaki "elif" düşer ve kelime özel bir dönüşüme uğrar.

Siyah (müzekker) اَسْوَدُ
Siyah (müennes) سَوْدَاءُ

1.3. Elif-i Maksure

Kelimelerin sonlarında bulunan ( ى ) harfi de, kelimenin müennes olduğunu gösterir. Bu ek "kısa elif" olarak da adlandırılır.

Bu ek de, başında "elif" bulunan müzekker bazı kelimelere eklenir. Bu kelimeler de çoğunlukla sıfatlar'dır.

Müzekker bir kelime elif-i maksure alarak müennes’e dönerken baştaki "elif" düşer ve kelime özel bir dönüşüme uğrar.

Büyük (müzekker) اَقْبَرُ
Büyük (müennes) قُبْرَى

Bazı kelimeler kendiliğinden elif-i maksure ekine sahiptir. Böyle kelimeler doğuştan müennes'tir ve müzekker bir kelimeden türetilmemiştir. Bu kelimeler sonradan müzekker yapılamazlar.

Hamile (doğuştan müennes) حُبْلَى

Bazı kelimelerin sonunda ( ي ) harfi bulunur. Fakat bu harf müenneslik alameti değildir.

Ali عَلِي

1.4. Diğer Müennesler

Bazı isimler, yukarıdaki alametlerin hiçbiri bulunmadığı halde her daim müennes'tirler. Sonradan müzekker yapılmazlar. Bunlar genellikle;

  • Kadınlara ait özel haller
  • Dişi varlıklara ait tanımlar (anne, kız kardeş... vb.)
  • Vücudun çift organları (El, kulak, göz... vb.)
  • Ülke, şehir ve kabile isimleri
  • Rüzgar ve çeşitli ateş isimleri
  • Canlı fakat akıl sahibi olmayan topluluk isimleri

1.4. İstisnai Müennesler

Yine hiçbir kurala veya sınıfa uymadığı halde, bazı istisnai müennes'ler de vardır. Bunların müennes oldukları, ancak sözlüklerden anlaşılır ve müzekker yapılamazlar. Örnek;

Ruh رُوحٌ
Nefis, Can نَفْسٌ
Güneş اَلشَّمْسُ
Yer, Yeryüzü اَلْاَرْضُ
Ev, Yurt دَارٌ
Bardak قَأْسٌ